Wednesday, October 18, 2017

பயணங்கள் 4 ஆம் பாதம்

1956 பிளிமத் ஸ்டேஷன் வேகன். Google  உபயம் 
Add caption
இப்போதைய ஸ்ரீவைகுண்டம் சந்நிதித்தெரு 
ஸ்ரீவைகுண்டம் கோவில் கோபுரத்தில் ப்ரஹ்லாத வரதன் 
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்.
குறுங்குடியில் இருந்த ஐந்து நாட்களும் தினம்
நம்பியாற்றில் குளிக்கத் தாத்தா அழைத்துச் சென்றார். யாருக்கும் நீந்தத் தெரியாது. கரையோரமாகவே காக்காக் குளியல் தான். இருந்தும் ஓடும் தண்ணிரின் இன்பம் இன்னும் மறக்க முடியாது.

பாட்டி சாதம் கைகளில் போடும்போது கதை சொல்வார் என்று எழுதி
இருந்தேன்.அப்போது மகேந்திர மலைக் கதையும் சொல்வார்.  மகேந்திர மலைக்கு
மேலே ஏறினால்  பரமபதம் தெரியும். என்பார்.
 தென்கோடியில் திருக்குறுங்குடி இருப்பதால்
யமலோகம்  பக்கம். சர்வ ஜாக்கிரதையாக நடக்கணும் 
என்று மனத்தில் பதிய வைத்தார். தந்தை தாய்க்கு பணிந்து நடக்க வேண்டும்.
பொய் சொல்லக் கூடாது. சித்திரகுப்தன் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பான்.
இப்படி எல்லாம் சொல்லிச் சொல்லி எங்களைத் தப்பு வழிக்குப் போகாமல்
 செய்ததில் பாட்டிக்குப்  பெரும்பங்கு உண்டு.
தினம் வீட்டுக்குப் பின்புறமும் வாசல் பக்கமும்
 தீபங்கள் தினம் ஏற்றப்படும்.
அம்மியில் எப்பொழுதும் இஞ்சிச் சாற்றுக்கு அரைத்து
 தண்ணிர்கலந்து தேனுடன் கொடுப்பார்.
வேப்பமரத்திலிருந்து கொழுந்து பறித்து
சாப்பிடச் சொல்வார்.  இந்தப் பழக்கம் மதுரை வந்த பிறகும் தொடர்ந்தது.
     அடுத்த நாள் திருச்செந்தூர் போவதாக ஏற்பாடு. கூடவே கன்யாகுமரியும்
 சேர்ந்து கொண்டது.
கன்யாகுமரிக்கு  சூர்யோதயம் பார்க்கவே சென்று விட்டோம்.
அந்த அலைகளுக்கு நடுவே சங்கிலிகளைப் பிடித்தபடி  அப்பா
நின்றுகொள்ள, பற்கள் கிடுகிடுக்கக் குளித்த நினைவு இருக்கிறது.
அலைகளுக்கு நடுவே சித்தப்பாவும் அப்பாவும் எங்களையும்,பாட்டி
அம்மா,சித்தி  அனைவரையும் கவனித்துக் கொண்டார்கள். மாலை திருச்செந்தூர்.

Monday, October 16, 2017

பயணங்கள் 3 ஆம் பகுதி

Nambi AARU.
 அனுமனை அன்பில் அரவணைக்கும் இராமன். ஸ்ரீவைகுண்டம்  கோயில் 
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
அனைவருக்கும் இனிமை தழைக்கும் இனிய   தீபாவளி   வாழ்த்துக்கள்.   பயணங்கள் 3 ஆம் பகுதி
++++++++++++++++++++++++++++++++++
வண்டியை ஓட்டிய மாயாண்டி, எங்களுடையப் பிந்தியப் பயணங்களுக்கும் வந்தார்.
சுகமாகப் பயணம் செய்ய அவருடைய  ஓட்டுதலும், நகைச்சுவை உணர்வும் காரணம்.
 தாத்தாவிடம் அளவில்லாத மரியாதை.
உள்ளே  திண்ணையில் வந்து படுத்துக் கொள்ளப்பா என்றாலும் வரமாட்டார்.
வண்டியிலும் படுக்க மாட்டார். கோவிலில் போய்ப் படுத்துக்கொண்டு நம்பி ஆற்றில் குளித்துவிட்டு, 
white and white dress போட்டுக் கொண்டு வந்துவிடுவார்.
இத்தனை அன்பு,மரியாதைக்கு அவருடைய
நல்ல குணமும் மதுரை அக்காப் பாட்டியின்
 கரிசனமும் தான்
காரணம்.
 குறுங்குடிப் பாட்டி, அவர் பெயரே அதுதான்
 தன் தோழியைப் பார்க்கவந்துவிட்டுக்
கை நிறைய முறுக்கு, திரட்டிப்பால், எல்லாம் கொடுத்து,
அதைச் சேமிக்க ஒரு வெண்கலப்
பானையும் கொடுத்துவிட்டுப் போனார்.
அடுத்த நாள் பயணத்துக்கு அது உதவியது.
 ஸ்ரீவைகுண்டம் போனதும் தாத்தா  சென்றது தான் போஸ்ட்மாஸ்டராக இருந்த
தபால் அலுவலகத்துக்குத்தான்.
 அங்குதான் ரிடயரானதும். அப்பாவும் ,சித்தப்பாவும்
தாங்கள் அங்கு அனுபவித்த ,
செய்த லீலைகளை மீண்டும் சொல்லி மகிழ்ந்தார்கள்.
 அங்குதான் அத்தைகளுக்குப் பிரசவங்கள் நடந்ததாம்.
தாத்தாவிடம் புது பென்சில் கேட்க பயந்து  கொண்டு,
வாசலில் இருந்த தூணைச் சுற்றிச் சுற்றி வருவாராம் அப்பா.
அத்தை எனக்குச் சொல்லி இருக்கிறார்.
 லக்ஷ்மி அத்தைக்கு  மனசு கேக்காமல் ,சிபாரிசு செய்து
இன்னோரு பென்சில் வாங்கித்தருவாராம்.
 அவ்வளவு பயம் முத்தண்ணாவிடம். ஆமாம் அப்பா ,சித்தப்பாக்களுக்கும் தாத்தா
முத்தண்ணா தான்.
அதே போல ராஜகோபாலச் சித்தப்பா,
பரிட்சைக்குப் படிக்கும் மும்முரத்தில் , தூக்கம் கண்ணைச் சுழற்ற
 பக்கத்தில் இருந்த அரிக்கேன்   விளக்கின் மேல் சாய்ந்து கன்னம் முழுவதும் சுட்டுக் கொண்டாராம். இது அப்பா சொன்னது.
படிப்பவர்களுக்குச் சந்தேகம் வரலாம், இது கோவில் பயணமா ,
இல்லை வாழ்க்கைப் பயணமா என்று..
இரண்டும் என்று வைத்துக் கொள்ளலாமே.
பேசி மகிழ்ந்துகொண்டே கோவிலைச் சென்றடைந்தோம்.
தாத்தாவுக்கு அங்கே தனி மரியாதை.
 ஒவ்வொரு சிற்பமாகத் தன் கைத்தடியினால் சுட்டி,
எங்களுக்குக் கதை சொன்னது நினைவுக்கு வருகிறது.
என்ன கதை என்று கூகிளாரிடம் தான் கேட்க வேண்டும்.

Sunday, October 15, 2017

பயணங்கள் 2 ஆம் பாதம்

😊 எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
ஆமாம் .செகண்ட்  லெக் னும் வைத்துக்கொள்ளலாம். மீன ராசிக்குப் பாத ரஜ்ஜு என்பதால் பாதம் 2 என்றும்  வைத்துக் கொள்ளலாம்.😊
அதிகாலை 4 மணிக்கு எல்லோரும் தயார். நானும் தம்பிகளும்  பேச்சிலேயே தூங்கி விழித்தோம். யார் முன் ஸீட். யார் பின் ஸீட் இல்லை என்றால்  ட்ரங்க்  என்று சொல்லப் படும் டிக்கி.
இந்த வண்டியில் அந்த வண்டிக்குள்ளேயே இருந்ததால், அப்பா உணவுப் பொருட்களையும் எங்களையும் ஒரு ஜமுக்காளம் விரித்து உட்கார வைத்தார்.
 எங்களுக்கு முன் இருந்த இருக்கையில் அம்மா,சித்தி,பாட்டி,அப்பா.
வண்டி ஓட்டுநர் மாயாண்டி. அவர் அருகில் தாத்தாவும் சித்தப்பாவும்.
78 வயசில் தாத்தா மிக்க  கம்பீரமாக, வெள்ளைப் பஞ்சகச்சமும், வெள்ளை முக்கால் கை  சட்டையுமாக   இருப்பார். அவருக்கு என் முதல் தம்பி முரளியை ரொம்ம்ம்ம்பப் பிடிக்கும்.

அடக்கமே உருவெடுத்து வந்த ராகவன் இவன் என்பார்.
நான் வாயாடி, சின்னவன் ரங்கனுக்கு விஷமம்
நாங்கள் இந்த லேபில் 😀😀 எல்லாம் தட்டிவிட்டு எப்போதும் போலவே இருப்போம்.
இந்தப் படமும்  அந்தப் பயணங்களில் எடுத்ததுதான்.
 அன்று  பயணம் எடுத்த நேரம்   6 மணியாவது இருக்கும்.
திரு நெல்வேலியில் உறவினர் வீட்டுக்குப் போய் விட்டு, நேரே திருக்குறுங்குடி சென்றுவிட்டோம்.
அப்போது  தாத்தாவீடும் அவரது தம்பி வீடும் பக்கத்துப் பக்கத்தில் இருந்தது. இருவீட்டுக்கும் ஒரே கிணறு.
முதல் முதலில் அது போல ஒரு கிராமத்துவீட்டைப் பார்ப்பது மிக வேடிக்கை..

வீட்டு வாசலில் திண்ணை.
உள்ளே பெரிய கூடம். அதை அடுத்து உரல், ஆட்டும்  உரால், மாவரைக்கும் யந்திரம். ஒரு பக்கம் கிணறு. அதில் ஒரு தடுப்பு.
தடுப்புக்கு அப்பால்  தாத்தாவின் தம்பி வீட்டு  சகடை  உருளும் சத்தம்.
தாத்தாவின் தம்பி இறந்துவிட்டதால் அந்த வீட்டை வாடகைக்கு விட்டு விட்டார்கள்.
பாட்டி முகத்தில் இருந்த ஆனந்தம்  சொல்லி முடியாது.

அப்பாவும் சித்தப்பாவும் தாங்கள் விளையாட்டுத் தோழர்கள் எப்படி இருக்கிறார்களோ என்ற யோசனையில்.
 புழக்கடையில் முருங்கை மரம், கீரைப் பாத்திகள், கொய்யா மரம்
எல்லாம் இருந்தது.
பாட்டியிடம் பயணக்களைப்பே இல்லை.
சீக்கிரமாக அடுப்பை மூட்டி,  விசாரிக்க வந்திருந்த தன தோழிகளிடம் சொல்லிப் பாலுக்கு ஏற்பாடு செய்தார்.
இரவு   சாப்பாட்டுக்கு நாங்கள் கொண்டு வந்திருந்த உணவுப் பண்டங்கள் செலவாயின.
பாட்டி   ,வழக்கம் போல்  எங்கள்  அனைவருக்கும் சேர்த்து
கலந்து கொண்டு  வந்து , தாங்கள் வளர்ந்த கதை, அக்கா,தங்கைகள் பற்றிச் சொன்னபடியே  உணவுஉட்டினார்.
 மறு  நாள் காலை அழகிய நம்பியைத் தரிசிக்கத் தாத்தா அழைத்துச் சென்றார். வீட்டுத் துளசியும் கற்கண்டும் தான் கோவிலில் கொடுப்பார். தேங்காய் உடைக்கும் வழக்கமே கிடையாது. எனக்கு அந்தக் கோவில் படிகள் நினைவில் இருக்கின்றன . பெருமாள் உருவம் கூட நினைவில் இல்லை.பெரிய பெரிய சிலைகளும் ,யானையும்
வீட்டுக்கு வருகை தந்த  நம்பி மாமாக்களும்,
அழிக்கதவு போட்ட பெரிய வீடுகளும்  இது எந்த ஊருக்கும் பொருந்தும்  மனதில்
வந்து போகின்றன. அடுத்த நாள் ஸ்ரீவைகுண்டம் பெருமாள்.
பிறகு நாங்குநேரி,





Friday, October 13, 2017

#பயணங்கள், பயணம் ஆரம்பம்

Mahendra malai
Add caption
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

 பழைய ...பயணங்கள் 1957
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 திருமதி துளசி கோபாலின் பயணக் கட்டுரைகள் Thulasidhalam
Add caption
வலை உலகப் பிரசித்தி பெற்றவை.
அவர் இன்று பதிந்திருந்த திருக்குறுங்குடியைப் பற்றிய
எழுத்துகள்
என்னை ,தாத்தா,பாட்டி, சின்னப்பாட்டிகள் காலத்துக்குத் தள்ளிவிட்டன.
தாத்தாவும், பாட்டியும் பிறந்த ஊர் திருக்குறுங்குடி.
பாட்டியின் தந்தை விவசாயம் செய்த ஊர்.
பாட்டி தாத்தா இருவரும் அத்தை, மாமன் மக்கள்.
அப்பாவும், அவர் அக்காக்கள், தம்பிகள் விளையாடிய ஊர்.

இந்தப் பழைய பயணம் நடந்து 60 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.
அப்பொழுது தாத்தாவுக்கும், அவர் மைத்துனருக்குமாக வீடு பாகம் பிரிக்கப் பட்டு
இரண்டு கிணறு இரு வாசல்கள் என்று இருந்தாலும்
ஒற்றுமையாக உறவு கொண்டாடிய  காலம்.

அந்தப் பக்கத்து வீட்டு உறவு என் மாமியார் ஆனதும் இன்னோரு கதை.

திருக்குறுங்குடிக்குப் போக முடிவு செய்த அடுத்த நொடி
 திட்டங்கள் விரிந்தன.
தாத்தாவின் சித்தப்பா பெண் மதுரை T.V . சுந்தரம் அய்யங்காரின் மனைவி.
 அதனால் பயணத்துக்கான வண்டி தயார்.
ஒரு வெள்ளை வர்ணக் கப்பல் போன்ற வண்டி முதல் நாள் இரவே வந்துவிட்டது.
 தாத்தாவின் விருப்பப்படி நாங்களும் திருமங்களத்திலிருந்து வந்து விட்டோம்.
 சின்ன சித்தப்பா, அவர் மனைவி, குழந்தை,என்று கிட்டத்தட்ட பத்துப் பேர் அந்த வண்டியில் பயணம் செய்தோம்.
நவ திருப்பதிகள் போய்வர திட்டம்.
 மதுரையின் காலைப் பொழுதுகள் எப்பொழுதும் இனிமை.
பாட்டியின் கைவண்ண இட்லிகளும் ,தோசைகளும்,
 புளியோதரை, தயிர்சாதங்களும்.
 செய்தவண்ணம் அந்தந்த பாத்திரங்களில் வாழையிலையால் மூடிக் கட்டப்பட்டு, சலங்கை குலுங்கும்  குடங்களில் ,தண்ணீர் சேகரிக்கப் பட்டு, ஒரு நல்ல காலையில் கிளம்பினோம்.
வாழ்க வளமுடன்.

Tuesday, October 10, 2017

நேற்றும் இன்றும்

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
#கடிதங்களும்நினைவுகளும்

கடிதங்களைப் படிக்கும் போது அந்தக் காலத்துக்கே
போய் வந்த உணர்வு.
எத்தனையோ ரகசியங்கள். அந்த வயதிற்கான ஏமாற்றங்கள் ஏக்கங்கள்.
அத்தனையும் பரிமாறிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒரு கடிதத்துக்குப் பதில் போட நாட்கள் எடுத்தால்
பத்துப் பதில் கடிதங்கள் வந்துவிடும்.
சென்னையிலிருந்து  பத்து தோழிகள் போடும் கடிதங்களுக்கு
ஒன்றொன்றாகத்தானே பதில் போடமுடியும். அதுவும்
நாலைந்து முழுத்தாளில் வரும் செய்திகள்
 அதற்கு சரியாகப் பதில் எழுத வேண்டும்.,
சோகமாக எழுதிய ஜானுவுக்கு ,அதே கரிசனத்தோடு எழுத வேண்டும்.
எங்க அக்காவுக்குக் கல்யாணம் என்று எழுதின
ஜயந்திக்கு , விவரங்கள் சொல்லச் சொல்லி கேட்கவேண்டும்.
தீபாவளிக்கு என்ன வண்ண தாவணி என்று கேட்கும்
சந்திரா,அவள் தங்கைகளுக்கு .கடைக்குப் போன விவரம் சொல்ல வேண்டும்.

பாடங்கள் புரியவில்லை, நீ ரொம்ப லக்கி. உனக்குக் கல்லூரி
போகவேண்டாம் என்று புலம்பும் ராஜேஸ்வரிக்கு, நான் படும்
அவஸ்தைகளைச் சொல்ல வேண்டும்.
பெரம்பூரிலிருந்து  கவி மழை பொழியும் சீதாவுக்குப் பதில் கவிதை.
 இத்தனை அன்புகளையும் மீண்டும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
அனைவரும் நலமுடன் இருக்க வேண்டும்.

Saturday, October 07, 2017

#எழுதினதில் பிடித்தது.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
பாட்டி என்ன பண்றே.
அரிசி உப்புமா கண்ணா.
இட் ஸ்மெல்ஸ் நைஸ். .
வாசனை டேபிள் வரை வருது நான் சாப்பிடட்டுமா.
இன்னும் ஆகலைடா ராஜா. உப்புமா ஆனதும் தரேன்.
அவன் வந்து கேட்டதே போதும். குழந்தைக்கு உடம்பு சரியாகி விட்டது.
உப்புமாவை அவன் சாப்பிடவில்லை என்பது வேற கதை.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

இன்னொரு  கதை.😍😍😍
+++++++++++++++++++++++++++++++
சுத்தம் என்பது எமக்கு
 வருடத்துக்கொரு முறைதான்.
அசுத்தம் என்பதை மறக்க விட மாட்டார் சிலர்தான்
பொட்டிகள் உள்ளே நுழையும்
அன்புகள் அரவணைக்கும்போதே
வந்த கண்கள் மேலே நோக்கும்.
ஆசையுடன் காத்திருந்த பல்லியோ அந்நேரம் பார்த்து முகமன்  சொல்லும்.
அரளுவான் பேரன்.
‘’தர் இஸ் அ  giant லிசர்ட் சம்வேர் ஹியர் மா’’
லெட்ஸ் லீவ்.
அனுபவப்பட்ட மூத்தவனோ அது குட்டிப் பல்லிதான் ப்ரதர்
நைட்தான் வெளில வரும்’
மாடியில் நம்    அறையில் பல்லி இருக்கிறதா என்று பார்த்துவருகிறேன்
என்று புறப்படுவான்.
அவன்வரும்போதே பெரிய  கறுப்பு பீரோ பின்னிருந்து

அண்ணா  என்று பல்லி விளிக்கும்.:)
ஓ ரியலி,!
!பாட்டி  ஐ தாட் யூ

  ஹேவ் டன் அவே வித் ஆல் தெ பல்லீஸ்.
ஹௌ ஆர் வி டு  ஸ்லீப்  இன் திஸ்  ரூம்?
அடுத்தநாள் தாத்தாவும் பேரன்களும் பல்லிவேட்டையாடப் போவார்கள்.

மாயமாய் மறைந்திருக்கும் பல்லிகள்.
கஞ்சி வரதா
நான் என் செய்வேன்
நீ இந்தப் பல்லிகளையும் தங்கப் பல்லிகளாக மாற்றி இன்னும் இரு வாரங்களுக்கு வைத்துக் கொள்.
உனக்குக் கோடி கோடி கும்பிடு.
இப்படிக்கு,
பல்லி கரப்பான்களுக்குப் பயப்படாத பாட்டி.

Wednesday, October 04, 2017

அம்மாவின் கடிதம் #2 .... 1969

Add caption
Add caption
Add caption
Add caption
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
  மகள்  பிறந்து, சேலம் வந்ததற்குப் பிறகு காரைக்குடிக்குப்
போக இயலவில்லை. கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை வருடம் அம்மா அப்பாவைப் பார்க்கவில்லை.  பாட்டியிடம் கடிதம் ஒரு மத்திய வேலை வந்தது. அப்பாவுக்கு வயிற்று வலி என்று அம்மா எழுதி இருந்தாலே நீ போய்ப் பார்க்கவில்லையா என்று கேட்டிருந்தார்
சட்டென்று வருத்தமானது.  எனக்குத் தெரிந்தால் சலனப் படுவேன் என்று அம்மா சொல்லவே இல்லை.

உடனே சிங்கத்திடம் சொல்லிக் காரைக்குடிக்குப்  பேசச்  சொன்னேன். ஆபீஸ் வழியாக .
   அவர் மதியம் வரும்போது ,
அப்பா கிட்டத்தட்ட   மூன்று மாதங்களாகக் கடும் வலி யில் அவதி பட்டது தெரிந்து ,
என் மடமையை நொந்து அழுதேன்.  இரண்டு குழந்தைகளும் சிறிய வயது. சமாளிக்க முடியாமல் போனாலும் ,அம்மாவுக்கு கடிதம் எழுத்தாக கூடவா ஒரு பெண்ணிற்குத் தெரியாது,.😞😟😠
இருபத்தொரு வயதுக்கான மன முதிர்ச்சி இல்லையே
என்று வருத்தம் மேலிட்டது.

அடுத்த நாள்  என் வருத்தத்தை மெலிதே விரட்டுவதாக அம்மாவின் கடிதம் வந்தது.
பிறகு  வண்டி எடுத்துக் கொண்டு அப்பாவைப் பார்க்கப் போனது, அப்பாவுக்குச் சென்னையில் மருத்துவம் பார்த்தது,
பயப்படும் அளவு  வயிற்றில் அல்சர் பரவாமலிருந்து,
அம்மா அப்பாவைக் கண்ணின் இமையாகப் பார்த்துக் கொண்டது தனிக்கதை   இது   போன்ற பெற்ரோரைப் பெற நான் என்ன புண்ணியம் செய்திருந்தேனோ  தெரியாது.
அனைவரும் வாழ்க வளமுடன்.